Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015

Click Here to Watch the video

A video with speed and stunts, at the famous mountain Penteli in Greece. 

Three motorcycles, the Ducati Multistrada, the Kawasaki z1000 and the Kawasaki Versys 2015. The riders are using their Technics for one and only purpose. The sweetest ride on a Saturday morning at a beautiful location.

The video was shot and edited using multiple cameras. 
A Canon 60d for the main shots. A Dji Phantom 3 for the aerial shots and three action cameras. 

One Gopro Hero 4 black edition and two Xiaomi action cameras.

The editing software is adobe premiere and the adobe after effects.

I don't own any rights for the music, just the video.

Subscribe here If you enjoyed it

For More Videos Click Here

For Facebook subscription click here

For Vimeo subscription click here

Follow me on Twitter

Aerial Photography by Nikos Tzwrtzatos
Subscribe in his channel from here

And watch Nikos' videos here

Special thanks to the riders
Dimitris with the Ducati Multistrada
Stathis with the Kawasaki z1000
Vangelis with the Kawasaki Versys

Let me know what you think of the video 
Comment below and rate it.
Do not forget to subscribe.

Thank you for watching
SPECTRE – MOVIE REVIEW

Ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα από το παρελθόν του James Bond, τον στέλνει σε μια διαδρομή για να αποκαλύψει μία σκοτεινή οργάνωση. Ενώ ο Μ δίνει μάχη με πολιτικές δυνάμεις για να κρατήσει την μυστική υπηρεσία ζωντανή, ο Bond ξετυλίγει τα στρώματα της εξαπάτησης για να αποκαλυφθεί η τρομερή αλήθεια πίσω από το Spectre.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Όλοι οι κύκλοι κάποτε κλείνουν, βάζοντας ένα τέλος στην ύπαρξή τους. Έτσι και η ευχάριστη είδηση που βγαίνει από τη σειρά ταινιών του διάσημου Βρετανού πράκτορα είναι η αποχώρηση του Daniel Craig από το προσωπείο του James Bond. Ναι καλά το καταλάβατε, είμαι και γω μέλος του γνωστού κλαμπ των haters του εν λόγω ηθοποιού, κυρίως για την επιλογή του ως 007.
Αν περιμένεις να δεις το Spectre για να αγαπήσεις τον πράκτορα της MI6, τότε πλανάσαι πλάνην οικτράν. Κι αυτό γιατί το δίωρο εγχείρημα της MGM, δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα advertorial movie με χυδαία τοποθέτηση προϊόντων (από ρολόγια μέχρι αυτοκίνητα), με κακογραμμένο προβλέψιμο σενάριο και φτηνούς διαλόγους.
Αξιολογώντας ένα οποιοδήποτε σενάριο ταινίας, περιμένεις μετά το πέρας αυτής να μπορείς να αξιολογήσεις τους χαρακτήρες της βάσει των πράξεων αλλά και των επιλογών τους. Το Spectre δυστυχώς παίρνει βαθμό κάτω από τη βάση στην ανάπτυξη χαρακτήρων, δημιουργώντας villains (κακούς) χωρίς ουσιαστικό παρελθόν, με επιλογές χωρίς αιτία και μια σεναριακή λογική που αρμόζει σε περιπέτεια κινουμένων σχεδίων στα μακρινά 90s. Συνεχής αμηχανία διαλόγων και μία αναζήτηση της ατάκας που καταλήγει σε ερμηνείες και σκηνές «τύπου καρικατούρας» (σύμφωνα με την σινεφίλ αργκό).
Το ερώτημα παραμένει άλυτο. Μπορεί ο James Bond να ξεπεράσει τα κλισέ των προηγούμενων δεκαετιών και να ζήσει επιτέλους στα κινηματογραφικά όρια του σήμερα;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Από τις λίγες φορές όπου σε μία παραγωγή τέτοιου βεληνεκούς, δεν θα βρεις ούτε έναν διασωθέντα στα δύσβατα χωρικά της κινηματογραφικής ερμηνείας. Έχοντας υψηλές προσδοκίες από τους Christoph Waltz, Ralph Fiennes και Andrew Scott, μετά το πέρας παρακολούθησης του φιλμ, το μόνο που επιβεβαιώθηκε για άλλη μία φορά στα μάτια μου, ήταν η χαμηλή ερμηνευτική ικανότητα του πρωταγωνιστή, με τους προαναφερθέντες «κράχτες» να χάνουν πόντους ακόμα και στις ελάχιστες σκηνές παρουσίας τους.
Αν κάτι μπορούσε να σώσει το Spectre από την απόλυτη καταστροφή, αυτό ήταν η σκηνοθεσία του Sam Mendes (American Beauty, Road to Perdition), γεγονός που επιβεβαιώνεται. Ο Βρετανός σκηνοθέτης μας χάρισε 1-2 ενδιαφέροντα μονόπλανα, αρκετά πανοραμικά πλάνα (extreme long shots) που γεμίζουν το μάτι σου, σε μία προσπάθεια να σε κάνει να ξεχάσεις την αδιάφορη πλοκή σεναρίου. Δεν αγνοώ όμως την αποκλειστική του ευθύνη ως «director» στην διαχείριση του cast και των μέτριων (έως κακών) ερμηνειών (μόνη δικαιολογία οι κακογραμμένοι διάλογοι). Το μοντάζ είχε τον ίδιο ρυθμό με τις τελευταίες ταινίες Bond, θυμίζοντας περισσότερο κατασκοπευτικό δράμα παρά περιπέτεια (θα το αγαπήσουν οι λάτρεις του είδους), με εξαίρεση φυσικά τις απαραίτητες σκηνές καταδίωξης.

Εξαιρετική η μουσική επένδυση της ταινίας που έντυνε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό του φιλμ, κρατώντας τον θεατή στην αύρα του θρύλου που έχει χτίσει το «Bond era». Υπεύθυνος για αυτό ο Thomas Newman, με βραβευμένο δείγμα γραφής στα «The Shawshank Redemption», «American Beauty», «The Green Mile» κ.α.
Άξιο αναφοράς και αποθήκευσης στην μνήμη σου, το 3λεπτο αριστουργηματικό εισαγωγικό βίντεο (opening credits αγγλιστί) , φτιαγμένο σαν από τηλεοπτική σειρά του HBO, ως εναλλακτικό video clip του τραγουδιού Writing’s on the wall (επίσημο τραγούδι της ταινίας από τον Sam Smith).

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Το μόνο ουσιαστικό επιχείρημα που μπορώ να βρω για να σε πείσω να δεις τo 24ο Bond, είναι να το κάνεις επειδή έχεις δει όλες τις προηγούμενες και θεωρείς τον εαυτό σου fan της συγκεκριμένης σειράς.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΣΕΝΑΡΙΟ     4.5
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ  8
ΜΟΥΣΙΚΗ     8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ   5


SCORE       6.4


Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2015

BRIDGE OF SPIES – MOVIE REVIEW

Πρόκειται για την ιστορία του James B. Donovan, ενός δικηγόρου από το Μπρούκλιν που βρίσκεται στο επίκεντρο του Ψυχρού Πολέμου όταν η CIA τον στέλνει σε μια σχεδόν αδύνατη αποστολή για την διαπραγμάτευση της απελευθέρωσης ενός κρατούμενου Αμερικανού πιλότου. Οι σεναριογράφοι Matt Charman και Ethan Coen έχουν εντάξει την απίστευτη εμπειρία του Donovan σε μια ιστορία για έναν άνδρα που ρίσκαρε τα πάντα.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Ένας «βολεμένος» οικογενειάρχης την εποχή του ψυχρού πολέμου, με επιτυχημένη καριέρα δικηγόρου και προσωπική ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αναγκάζεται να αναλάβει την υπεράσπιση του πιο μισητού ανθρώπου στην Αμερική, ενός πρόσφατα συλληφθέντα Ρώσου κατασκόπου. Η επιλογή του δεν είναι να μείνει στο παρασκήνιο ως απαρατήρητος, αλλά αφήνοντας τον φόβο της κοινωνικής κατακραυγής και το μίσος της κοινής γνώμης στην άκρη (που ζητά την εκτέλεση) να παραμείνει σωστός επαγγελματίας, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια του τη ζωή.
Το ταξίδι για την δικαίωση της απόφασης του αυτής δεν θα αργήσει να “ρθει. Θα πρέπει όμως να την υπερασπιστεί ο ίδιος αναλαμβάνοντας την ανταλλαγή του πελάτη του με έναν αντίστοιχα συλληφθέντα Αμερικανό κατάσκοπο σε μία τοποθεσία όχι και τόσο φιλική για την εποχή, όπως η Γερμανία μετά την ήττα της στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Ο James Donovan είναι από εκείνους τους πρωταγωνιστές που βάζουν τον καθένα από εμάς στη θέση τους, σε μία περίοδο που ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο, που ο φόβος κυριαρχεί και κατευθύνει τη ζωή μας, αναγκάζοντάς μας να ξεφύγουμε από τις επαγγελματικές, κοινωνικές και οικογενειακές μας ηθικές αξίες.
Το σενάριο βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και τοποθετημένο χρονικά στα 1950s, εποχή που οι σχέσεις Αμερικής & Ρωσίας αποτελούσαν αρρωστημένο ανταγωνισμό σε όλα τα επίπεδα, προβάλει την αληθινή διάσταση της κατασκοπείας παραμερίζοντας τη δράση και τα στερεότυπα του είδους. Προβάλει τον κατάσκοπο (Rudolf Abel) ως άνθρωπο με επιλογές χωρίς επιστροφή, μία οντότητα μηδενικής ατομικής ελευθερίας σε αρχική αποστολή θανάτου της ίδιας του της ύπαρξης. Έναν εντεταλμένο ψυχρό επαγγελματία χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, έρμαιο της εκατέρωθεν κρατικής προπαγάνδας και αποδέκτη μίσους από «αντιπάλους» και καχυποψίας από «φίλους». Εσύ θα τον υπερασπιζόσουν;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Όταν αναφερόμαστε στην σκηνοθεσία και τον Steven Spielberg τα λόγια είναι περιττά, καθώς μιλάει από μόνη της η φιλμογραφία του. Σε αυτό του το εγχείρημα, ο σκηνοθέτης γνωρίζοντας τα ατού των ηθοποιών του (πρωτίστως των δύο πρωταγωνιστών), επιλέγει πολλές φορές κοντινά πλάνα γεμάτα πρόσωπα, κερδίζοντας το στοίχημα της ερμηνείας τους, κάνοντας τον θεατή να αισθανθεί την ψυχική κατάσταση που βιώνει ο χαρακτήρας. Καταπληκτική αναπαράσταση της εποχής, με τις σκηνές κατασκευής του τείχους του Βερολίνου να αποτελούν στιγμές ανατριχίλας (παρότι χρονικά δεν συμπίπτει με την ιστορία της ταινίας, το τοίχος κατασκευάστηκε το 1961). Επιστροφή στις επιλογές για ώριμο κοινό μετά από αρκετά χρόνια (τελευταία που θυμάμαι το Munich του 2005).
Ο Tom Hanks βρίσκει ακόμη έναν πρωταγωνιστικό ρόλο που του πάει γάντι, για να προσθέσει στο βιογραφικό του. Αυτό σημαίνει πως ξέρεις ακριβώς τι να περιμένεις, μία ερμηνεία που χαίρεσαι να απολαμβάνεις, με το εκφραστικό του πρόσωπο να σου χαρίζει στιγμές σινεματικής ικανοποίησης.
Την έκπληξη βεβαίως του Bridge of Spies αποτελεί ο Mark Rylance στον ρόλο του Ρώσου κατάσκοπου, σε μία ερμηνεία που θα συζητηθεί και θα τον τοποθετήσει από το πουθενά στον κινηματογραφικό χάρτη (στο χώρο του θεάτρου έχει ήδη την απαραίτητη αναγνώριση καθώς είναι κάτοχος τριών Tony Awards!). Προσωπικά, αποτελεί την φετινή μου επιλογή για τον καλύτερο Β” Ανδρικό Ρόλο.
Την εικόνα πλαισιώνει άριστα η μουσική του Thomas Newman με νουάρ θεματολογία και ύφος, χωρίς να καπελώνει τις σκηνές, εμφανιζόμενη στα κατάλληλα σημεία (Oscar Alert).

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Το φιλμ προσφέρει καλές ερμηνείες, καλή σκηνοθεσία και ένα σενάριο με καλούς διαλόγους και χρήσιμα μηνύματα ζωής. Ένα φιλμ που σίγουρα θα φιγουράρει σε λίστες με τις καλύτερες ταινίες του 2015 και θα προταθεί για αρκετά βραβεία. Να γιατί να το δεις…

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΣΕΝΑΡΙΟ    7
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 8.5
ΜΟΥΣΙΚΗ    8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ  9


SCORE      8.1


Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

BATMAN: UNDER THE RED HOOD – MOVIE REVIEW

Ο σκοτεινός ιππότης θα έρθει αντιμέτωπος με μία από τις πιο δύσκολες και ψυχοφθόρες καταστάσεις όταν μία σκοτεινή μορφή με το όνομα Red Hood, θα εμφανιστεί στην Gotham City. Άριστα εκπαιδευμένος, άκρως επικίνδυνος και χωρίς δισταγμό να αφαιρεί ζωές, ο Red Hood θα παίξει τον ρόλο μεταξύ μαφιόζου και εκδικητή. Όταν ο Joker μπει στο παιχνίδι και σταθεί ανάμεσα στους δύο μασκοφόρους, δύσκολες αλήθειες και παλιές πληγές θα βγουν στην επιφάνεια.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Εδώ έχουμε μία από τις πιο επιτυχημένες ταινίες animation του DC Universe. Η Ιστορία του Red Hood, εντυπωσίασε το κοινό (και εμάς) με αποτέλεσμα την υψηλή βαθμολογία και τις θετικές κριτικές.
Η ταινία ξεκινάει με την ιστορική σκηνή, που δείχνει τον Batman να κρατά στα χέρια του το νεκρό σώμα του Jason Todd/Robin μετά από μία έκρηξη βόμβας σε ένα εγκαταλειμμένο κτίριο
Για την ιστορία, ο Jason Todd ήταν ο 2ος κατά σειρά Robin που εμφανίστηκε στα Comics. Με τον 1ο, Dick Grayson να έχει μεγαλώσει και από Robin να έχει γίνει ο Nightwing, δουλεύοντας πλέον ανεξάρτητος, ο Batman ανέλαβε την διαπαιδαγώγηση ενός ορφανού παιδιού, με πολλές ικανότητες αλλά και επιθετικό χαρακτήρα. Ο 2ος Robin ήταν γεγονός, αλλά στο φανατικό κοινό δεν είχε απήχηση.
Το 1998 στο comic με τίτλο “A Death in the Family”, η ιστορία τελείωνε με τον Joker να έχει πιάσει τον Robin και να τον χτυπά με έναν λοστό, σε ένα εγκαταλειμμένο κτίριο με μία ωρολογιακή βόμβα να είναι ενεργοποιημένη. Τότε το κοινό ψήφισε με τηλεφωνική κλήση για το αν θα έμενε ο Robin στη ζωή. Πάνω από 10,000 φανατικοί ψήφισαν και με 72 ψήφους διαφορά, το αποτέλεσμα έκρινε τον Robin νεκρό. Μετά τον θάνατο του Robin, έχουμε την πραγματική γέννηση του Dark Knight.
Επίσης για την ιστορία, στα comics το παρελθόν του Joker ήταν διαφορετικό από αυτό που έχουμε δει στις ταινίες. Στο video game “Batman Arkham Origins” παρουσιάστηκε πολύ καλά. Πριν λοιπόν γίνει ο Joker που όλοι ξέρουμε και αγαπήσαμε, ήταν ο Red Hood. Την πρώτη του εμφάνιση έκανε στο Detective Comics #168, «The Man Behind The Red Hood!» και η αμφίεση του αποτελούνταν από σμόκιν, κόκκινη κάπα και ένα κόκκινο θόλο στο κεφάλι. (οκ μιλάμε για το 1951, λογικό είναι). Μετά όμως από το γνωστό ατύχημα στα χημικά, μετατράπηκε στον Joker. Από τότε πολλοί εγκληματίες προσπάθησαν να αποκτήσουν αυτή την εμφάνιση χωρίς επιτυχία.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Η casting director Andrea Romano, έκανε πολύ καλή δουλειά. Τα ονόματα που παίζουν μέσα στην ταινία, είναι λίγο πολύ γνωστά. Στον ρόλο του Red Hood, ίσως η καλύτερη επιλογή για την ταινία ο Jensen Ackles (Supernatural). Δίνει μία απίστευτη δυναμική στον χαρακτήρα. Τόσο στις σκηνές δράσεις όσο και στις συναισθηματικές. Ο Bruce Greenwood, στον ρόλο του Batman. Εκπληκτικός, με μπάσα φωνή δείχνει πραγματικά πως πρέπει να είναι ο Dark Knight. Στον μικρό ρόλο του Nightwing o Neil Patrick Harris (ναι καλά διαβάσατε!).

Δύσκολα υπάρχει ιστορία Batman χωρίς Joker. Στον ρόλο του, δεν έχουμε τον Mark Hamill κλασικά, αλλά τον John DiMaggio ο οποίος έχει χαρίσει την φωνή του σε πάρα πολλά animation, και για τον ρόλο του εδώ εμπνεύστηκε από τον No1 Joker που πέρασε τον Heath Ledger. Με μία λέξη άψογος!
Στη σκηνοθεσία ο Brandon Vietti, μας έχει χαρίσει πολλά animation, και αρκετά Batman.
Μουσική για μία από φορά ο Christopher Drake! Το OST κυκλοφορεί στο youtube, και πρέπει να το ακούσετε.

Bonus Quotes:
Red Hood: Just be happy I only killed one of them. They’re all assassins.
Batman: And what are you?
Red Hood: I’m cleaning up Gotham. More than you ever did.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Γιατί είστε φανατικοί των animation/batman movies. Γιατί σας κίνησα την περιέργεια με την τροπή της ιστορίας. Γιατί θέλετε να ακούσετε τις φωνές πολύ καλών ηθοποιών. Γιατί όσοι έχουν παίξει το τελευταίο Batman video game “Arkham Knight” θέλουν δουν από πού εμπνεύστηκαν για το story.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΣΕΝΑΡΙΟ    8
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 8
ΜΟΥΣΙΚΗ    9
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ  9

SCORE      8.5


Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015

THE IMPOSTER – MOVIE REVIEW

13 Ιουνίου 1994 San Antonio Texas, ο μικρός Nicholas Barclay εξαφανίζεται από το σπίτι του, χωρίς να αφήσει ίχνη. Η αστυνομία παρά τις προσπάθειες της δεν μπορεί να τον εντοπίσει. Τρία χρόνια αργότερα, το 1997, ένας αστυνομικός της Ισπανίας θα τηλεφωνήσει στην οικογένεια του χαμένου Nicholas, και θα τους πει ότι ο γιος τους βρέθηκε και κρατείται στην Ισπανία.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Εδώ έχουμε ένα documenter βασισμένο στην αληθινή ιστορία του χαμένου Nicholas, και την επιστροφή του στο σπίτι του. Η τουλάχιστον την επιστροφή του ατόμου που υποστηρίζει ότι είναι ο Nicholas.
Η ταινία από τα πρώτα της λεπτά μας αποκαλύπτει την αλήθεια. Γεγονός που σε βάζει πάντα σε σκέψεις. Αν μου αποκαλύψει από την αρχή τι συμβαίνει, πως θα με κρατήσει σε εγρήγορση; Κι όμως τα καταφέρνει και με μεγάλη επιτυχία.
Από τον τίτλο και μόνο καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε για έναν απατεώνα. Για έναν άνθρωπο που έχει την δική του ιστορία και κλέβει μία ταυτότητα για να αλλάξει τη ζωή του. Πως γίνεται όμως να κλέψεις την ζωή κάποιου άλλου, και να τον παριστάνεις χωρίς να τον έχεις δει ούτε μία φορά; Και το πιο σημαντικό, πως γίνεται να ξεγελάς μία ολόκληρη οικογένεια για την ταυτότητα σου;
Τα ερωτήματα που γεννιούνται είναι πολλά και παραμένουν αναπάντητα. Γιατί ο άνθρωπος από την φύση του εθελοτυφλεί. Κάνει τον εαυτό του να πιστέψει το οτιδήποτε, μόνο και μόνο για να γλιτώσει τον πόνο. Έτσι και εδώ η οικογένεια του Nicholas.
Η ταινία απαρτίζεται από συνεχείς συνεντεύξεις τόσο του Frédéric Bourdin που είναι ο νούμερο ένα ένοχος της υπόθεσης, όπως και ολόκληρης της οικογένειας. Μπαίνουμε μέσα στο μυαλό του, και ταυτιζόμαστε με αυτόν ακόμη και αν δεν θα μπαίναμε ποτέ στη θέση του.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Έκτη ταινία για τον σκηνοθέτη και παραγωγό Bart Layton. Για να πούμε λίγα πράγματα εδώ. Αρχικά το The Imposter έχει κερδίσει αρκετά βραβεία όπως BAFTA, Austin Film Critics Association, 2 British Independent Film Awards και πολλά πολλά άλλα. Το documenter δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό/αφηγητή. Θέλει μεγάλη προσοχή στην ροή της ιστορίας, πόσο μάλλον όταν συνδυάζεται με πραγματικά γυρίσματα που μας παρουσιάζουν τα γεγονότα.
Ξεκινάμε με υπέροχα πλάνα μέσα στη βροχή που μας δείχνουν τον τηλεφωνικό θάλαμο που η αστυνομία δέχτηκε τηλεφώνημα για τον Nicholas. Δεν βλέπουμε την πρωταγωνιστή μέχρι να έρθει η σωστή ώρα, ενώ παράλληλα ο ίδιος ο Frédéric Bourdin μας διηγείται την ιστορία. Και αυτό γίνεται για κάθε χαρακτήρα της ταινίας.

Στις συνεντεύξεις των πρωταγωνιστών η κάμερα είναι στημένη έτσι ώστε να φαίνεται ότι μιλάνε σε κάποιο δημοσιογράφο, ενώ ο Frédéric Bourdin κοιτάει την κάμερα και μιλάει σε μας. Πανέξυπνος τρόπος για να παίξει με το μυαλό μας.
Η φωτογραφία είναι εκπληκτική από τους Lynda Hall και Erik Wilson γιατί ταιριάζει με τα συναισθήματα. Το ίδιο και το color correction. Μπλε και γκρι όταν τα πράγματα είναι σοβαρά, κόκκινο και πορτοκαλί όταν τα πράγματα δείχνουν τα πηγαίνουν καλύτερα.
Η μουσική έδεσε απόλυτα με τις εικόνες, αλλά δεν θα σου μείνει σίγουρα στο τέλος.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Γιατί σου αρέσουν τα καλογυρισμένα ντοκιμαντέρ που είναι βασισμένα σε αληθινές ιστορίες. Γιατί διάβασες για την αληθινή ιστορία και θες να δεις πως πραγματικά έγινε ότι έγινε. Γιατί αναρωτιέσαι αν όλοι είναι εκεί και δίνουν συνεντεύξεις τι πραγματικά συνέβη. Γιατί θες να αφήσεις έναν σκηνοθέτη να παίξει με το μυαλό σου και να αναρωτιέσαι ποιος πραγματικά είναι ο κακός σε μία υπόθεση.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΣΕΝΑΡΙΟ    9
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 9
ΜΟΥΣΙΚΗ    8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ  7


SCORE 8.3


Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015

BATMAN: YEAR ONE – MOVIE REVIEW

Ξημερώνει πρωινό στην Gotham City και δύο άντρες φτάνουν. Διαφορετικές αφετηρίες, με διαφορετικά μέσα, αλλά σε κοινό προορισμό. Ο ένας είναι ο διάσημος playboy Bruce Wayne που μετά από χρόνια περιπλάνησης έθρεψε καλά την δίψα του για πάταξη της εγκληματικότητας και ο άλλος ο αστυνομικός James Gordon που ήταν ο μοναδικός καλός μέσα σε θάλασσα διαφθοράς. Οι δύσκολες καταστάσεις, θα ενώσουν τους δύο άντρες με αποτέλεσμα όχι μόνο μία συνεργασία αλλά και μία δυνατή φιλία.

Batman: Twelve years. And the ache is still fresh. Like a raw angry nerve. But this isn’t about healing. I’m not looking for closure.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Εδώ έχουμε την μεταφορά του ομότιτλου Graphic Novel του μοναδικού στα dark comics Frank Miller, το οποίο κυκλοφόρησε το 1987.
Η ιστορία έχει να κάνει με την επιστροφή του Bruce Wayne στην γενέτειρα πόλη που τόσο αγαπάει, μετά από αρκετά χρόνια άσχημων αλλά σημαντικών εμπειριών στη ζωή του. Από την φυλάκιση του λόγω εγκληματικών πράξεων μέχρι την εκπαίδευση του στην Λεγεώνα των Σκιών. Αν και δεν αναφέρονται με λεπτομέρειες στην ταινία, γίνονται σημαντικοί υπαινιγμοί. Με υπομονή και επιμονή, δημιουργεί το σύμβολο που θα γίνει η κατάρα και το πεπρωμένο του.
Στην πραγματικότητα όμως, ο πρωταγωνιστής σε αυτή την ταινία είναι ο αστυνομικός James Gordon. Μέσα από τα μάτια του και την δική του οπτική γωνία προσπαθούμε να βιώσουμε το άγχος και την ένταση του νέου μέλους σε ένα αστυνομικό τμήμα που πνίγεται στην διαφθορά. Περιμένοντας τη γυναίκα του να δώσει ζωή στο πρώτο τους παιδί, εκείνος αναρωτιέται αν έχει πράξει σωστά που φέρνει μία ψυχή σε έναν άδικο και δύσκολο κόσμο.
Η ταινία κυλάει ήρεμα, με αρκετές στιγμές έντασης και καταφέρνει θα κάνει το κοινό να ταυτιστεί με έναν χαρακτήρα που όπως και να το κάνουμε συνήθως περνάει απαρατήρητος στη σκιά του σκοτεινού ιππότη.
Αν όλα αυτά σας φαίνονται οικεία, θα σας πω πως έχετε δίκιο. Η ταινία αποτέλεσε έμπνευση για τον David Goyer όταν έγραφε το σενάριο του Batman Begins (2005) του μοναδικού Christopher Nolan. Μάλιστα υπάρχουν μέχρι και κοινές σκηνές! Ωστόσο το Batman: Year One παραλίγο να γίνει ταινία που θα την σκηνοθετούσε ο  Darren Aronofsky με σενάριο του Frank Miller. Τελικά η WB το ακύρωσε και έδωσε βάση στο project του Nolan. (Thank GOD!)

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ξεκινάμε ανάποδα. Στον ρόλο του James Gordon (που όπως είπαμε είναι ο κύριος χαρακτήρας) έχουμε τον εκπληκτικό Bryan Cranston(Breaking Bad). Αξίζει να αναφέρουμε πως στην αρχή δεν δέχτηκε τον ρόλο γιατί πίστεψε ότι η ταινία θα είναι βασισμένη στο Batman (1966). Τελικά διάβασε το σενάριο (ευτυχώς) και δέχτηκε τον ρόλο. Φοβερός στον ρόλο του, με φωνή σοβαρή και σίγουρη.
Στον ρόλο του Bruce Wayne/Batman ο Ben McKenzie (Gotham). Αξιόλογο το γεγονός ότι είναι η δεύτερη φορά που ο ίδιος ηθοποιός ασχολείται με το DC Universe και πιο συγκεκριμένα με τον Batman, αλλά με διαφορετικό ρόλο. Πάρα πολύ καλός, μας φέρνει έναν Batman άπειρο, όμως πολλά υποσχόμενο.
Δύο οι σκηνοθέτες στην ταινία. Sam Liu και Lauren Montgomery. Δεν θα πω πολλά, αρκεί το γεγονός ότι έχουν ασχοληθεί αρκετά με το DC Universe οπότε θα τους δούμε ξανά στο μέλλον.
Για ακόμη μία φορά ο μοναδικός Christopher Drake στην μουσική επιμέλεια. Με το OST να είναι το κάτι διαφορετικό από αυτό που μας έχει συνηθίσει και ίσως η χρήση της ηλεκτρικής κιθάρας να θέλει να δείξει ότι έχουμε να κάνουμε με νεαρό Batman.  Ακούστε το εδώ.

Bonus Quotes:
Batman: Ladies, gentlemen, you’ve eaten well. You’ve eaten Gotham’s wealth. Its spirit. But your feast is nearly over. From this moment on, none of you are safe.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Μην τα λέμε πολλές φορές. Γιατί είσαι φανατικός του ήρωα! Γιατί θες να ακούσεις τις φωνές δύο πολύ καλών ηθοποιών. Γιατί θες να δεις από πού εμπνεύστηκαν για το Batman Begins.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΣΕΝΑΡΙΟ    8
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 7
ΜΟΥΣΙΚΗ    8
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ  9

SCORE 8


Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015

LEGEND MOVIE REVIEW
Ο Reggie και ο Ronnie Kray, τα δίδυμα αδέρφια που έμειναν στην ιστορία ως κάποιοι από τους πιο διαβόητους εγκληματίες του Λονδίνου στην δεκαετία του 60. Η ιστορία τους εξελίσσεται και αφηγείται από την γυναίκα του Reggie Kray, Frances Shea.

TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Για μία ακόμη φορά, μία ταινία βασισμένη στη ζωή, ή μάλλον ζωές γνωστών και μη εξαιρετέων εγκληματιών, που βασίλεψαν στο χώρο της παρανομίας αλλά είχαν άσχημο τέλος.
Για την ιστορία, τα δίδυμα αδέλφια κυβέρνησαν στην κυριολεξία το Δυτικό Λονδίνο καθώς είχαν την ιδιοκτησία πολλών νυχτερινών  κέντρων, καζίνο κτλ. Ενώ ήταν υπεύθυνοι για ληστείες, ξέπλυμα χρήματος, επιθέσεις καθώς και 2 φόνους. Συνελήφθησαν στις 9 Μάϊου 1968 και καταδικάστηκαν με ισόβια ένα χρόνο αργότερα. Ο Reggie απελευθερώθηκε τον Αύγουστο του 2000 και απεβίωσε 8 βδομάδες αργότερα από καρκίνο, ενώ ο Ronnie παρέμεινε στην ψυχιατρική κλινική Broadmoor μέχρι τον θάνατο του στις 17 Μαρτίου 1995.
Η ταινία παρουσιάζει τις ζωές των 2 αδερφών, από το σημείο που ήταν ήδη γνωστοί στο χώρο και παρακολουθούταν από τις αστυνομικές αρχές. Η αφήγηση γίνεται καθ’ όλη της διάρκεια της από την γυναίκα του Reggie, Frances που δρα στα αυτιά μας ως ένα άμεσο exposition. Όχι ότι χρειαζόμασταν ένα.
Οι υψηλές προσδοκίες μας έπεσαν στο κενό. Δυστυχώς η ταινία χαρακτηρίζεται από μία συλλογή μετριοτήτων. Είτε σεναριακά, είτε σκηνοθετικά. Τα γεγονότα έβρισκαν το ένα μετά το άλλο, χωρίς όμως να ανησυχήσουμε για κάτι. Με εξαίρεση 2-3 δυνατές σκηνές (διάολε ταινία με gangsters βλέπουμε) και άλλες τόσες ελαφρώς κωμικές, πέσαμε σε κάποιες σεναριακές μαύρες τρύπες που είτε προήλθαν από κομμένες σκηνές, είτε από έλλειψη φαντασίας με αποτέλεσμα να αναρωτιόμαστε με ένα μεγάλο «πως έγινε αυτό» ζωγραφισμένο. Θα σας πω τον προφανή λόγο, γιατί όλοι μας έχουμε την φωτεινή και σκοτεινή πλευρά μας. Say no more, OK!

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σωτήρας της ταινίας, προφανώς ο Tom Hardy. Δεν είμαι φανατικός οπαδός, αλλά εκτιμώ όταν βλέπω έναν καλό ηθοποιό στο κάδρο μου. Και ο Hardy, το έχει αποδείξει. Ιδιαιτέρως σε τέτοιου είδους ρόλους. Να σας θυμίσω το Bronson(2008), παρακαλώ όσοι δεν το έχετε δει, δείτε το χωρίς δεύτερη σκέψη, ευχαριστώ.
Το εγχείρημα μεγάλο, και ο διπλός ρόλος ήταν δική του απαίτηση και καλά έκανε. Από την μία μας έδειχνε τον λογικό, γοητευτικό και αξιόλογο αδερφό, ενώ από την άλλη τον ψυχοπαθή, ομοφυλόφιλο και άμυαλο. Δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε ποιος ρόλος του ταιριάζει περισσότερο, οπότε μείναμε στην ισοπαλία. Tom Hardy vs Tom Hardy σημειώσατε Χ.
Στην σεναριακή πένα (μάλλον word θα ήταν) και σκηνοθετική καρέκλα ο Brian Helgeland. Ποιος είναι αυτός; Περισσότερο σεναριογράφος παρά σκηνοθέτης, έχει γράψει ταινίες όπως Robin Hood(2010) και έχει σκηνοθετήσει το 42(2013) και το A Knight’s Tale(2001) με τον αξέχαστο Heath Ledger (1979–2008).

Μέτριο σενάριο, μέτρια σκηνοθεσία. Ασημένιο στα πλάνα, χάλκινο στον ρυθμό. Ίσως έπρεπε κάτι να κόψει, ή να γίνει λίγο πιο σφιχτό γιατί τράβηξε πολύ χωρίς νόημα. Για εκείνο που του βγάζω το καπέλο, ήταν το μονόπλανο (Oner) μέσα στο καζίνο, που μας θύμισε λιγάκι τον Martin Scorsese, όταν ο Ray Liota παρουσίαζε στην κοπέλα του τον κόσμο του, στο Goodfellas.
Οι υπόλοιποι, χαλαρά χωρίς να έχουμε κάτι το ιδιαίτερο. Η Emily Browning (Sucker Punch – το θυμάστε αυτό το έκτρωμα του Snyder έτσι;), o Taron Egerton (Kingsman: The Secret Service) o Chazz Palminteri(The Usual Suspects) (γιατί δεν γίνεται γκανγκστερική ταινία χωρίς αυτόν) και άλλοι.
Μουσική από τον Carter Burwell (Mr. Holmes). Τίποτα το ιδιαίτερο.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Συνήθως λέω πολλά, εδώ δύο λέξεις θα πω και θα προχωρήσω στην βαθμολογία. TOM HARDY.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
ΣΕΝΑΡΙΟ    4
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 6
ΜΟΥΣΙΚΗ    4
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ  9

SCORE      5.8